Husky syberyjski

Rasa ta jest pierwotną rasa ,  z rejonu Kołymy pochodzącą w północnej Syberii. Hodowana tam przez pionierów w hodowli zaprzęgowych psów  - Czukczów oraz Koriaków, Kamczadalów i Jukagirów. Około pół miliona lat temu wiele prymitywnych plemion paleoazjatyckich zamieszkiwało te tereny, gdy były one bardziej przyjaznym terenem łowieckim i cieplejszym. Ludzie  tam pożywienie zdobywali polując, w czym pomagały im  myśliwskie psy. Każda grupa  własny typ psa stworzyła w zależności od ukształtowania terenu, wymagań łowieckich,  występujących temperatur czy grubości pokrywy śnieżnej.

Czukcze  na półwyspie rozciągającym się z Syberii w kierunku Alaski żyli. Około 3000 lat temu klimat  znacznemu ochłodzeniu uległ, toteż Czukcze  wykorzystywać zaczęli psy do ciągnięcia sań. Lud ten żył w  osadach stałych, w głębi lądu i  musiał przemierzać duże odległości aby polować. Ideałem psa było  zwierzę niewielkie, które  mało pokarmu potrzebowało, ale  na tyle silne było, aby ciągnąć upolowaną zdobycz z prędkością umiarkowaną  na długich dystansach. Kiedy zaistniała potrzeba  cięższego ładunku przewiezienia, pożyczano psy od sąsiadów i zamiast 6-8 zaprzęgano 16 lub 18. Wszystkie samce kastrowano, oprócz najlepszych, prowadzących zaprzęgi. Zabieg  miał ten na celu ukrócenie nie tylko  zbędnych kojarzeń, ale psom pomagał  w utrzymaniu  na ciele tłuszczu. Czukockie zaprzęgi liczące 20 psów  podobno potrafiły przebyć w ciągu 6 godzin odległość 120 km i ciężar ciągnąć  około 600 kg. Były one używane często  przez Rosjan do transportu poczty i pasażerów. Pokonywały wówczas 160 - 180 km dziennie w tempie szybkim . Słowo "husky"  ochrypły znaczy i kiedyś  w ten sposób określano wszystkie psy  do ciągnienia sań używane, obecnie nazwa ta przysługuje jedynie rasie syberian husky.